Gangavatarana

This is from the 9th chapter of 9th book of Bhagavata.
When Bhagirata wanted to bring Ganga onto earth, Ganga initially was apprehensive.
She asked,
कोऽपि धारयिता वेगम् पतन्त्या मे महीतले
अन्यथा भूतलम् भित्त्वा नृप यास्ये रसातलम्
If I fall to earth from Himalayas the crust will split and I will go into mantle, so you need to control my speed as I fall.
किम् चाहम् न भुवम् यास्ये नरा मया मृजन्त्यघम्
मृजामि तदघम् कुत्र राजन्स्तत्र विचिन्त्यताम्
I also cant come down to earth because, people want to wipe their sins into me, but where I should wean them off? Please think about it.
Bhagiratha then said,
साधवो न्यासिन: शान्ता ब्रह्मिष्टा लोकपावना:
हरन्त्यघम् तेऽङगसंगात्तेष्वास्ते ह्यघभिद्दरि:
there will be numerous Sadhu’s who would be calm, knowledgable of Brahma, and determined to do good to the entire world. They will take away those sins from you for destroyer of sins resides in them.
धारयिष्यति ते वेगम् रुद्रस्त्वात्माशरीरिणाम्
यस्मिन्नोतमिदम् प्रोतम् विश्वम् शाटीव तन्तुषु
Rudra will help to .control your flow who encompasses this entire world like the thread in shirt.
With this, Ganga agreed and so did we get Ganga river from Heavens.
Now my analysis of the above verses:
Ganga is a washer of sins but not by herself. Ganga is a mediator. When there will be sinners who take dip, there should also be virtuous Sadhus who take dip into her. Thats the treaty by Bhagiratha. Ganga only acts as a mediator to transfer the sins from source to sink.
 Karmaphala has to be attributed to somebody, it just cant vanish. Ganga provides a confluence of virtuous and sinful people.
Now in the modern days, we should not break the treaty of Ganga and Bhagiratha. Virtuous people should take away the “Agha”(Poison) from Ganga.
“Agha” may stand for both pollution and sin of people.
And now enjoy the beautiful song penned by Da Ra Bendre in 1942. Sung by P B Srinivas and music composed by Vijaya Bhaskar.
The lyrics of the wonderful song in kannada:

Screen Shot 2017-11-26 at 12.07.34 AM.png
ಇಳಿದು ಬಾ ತಾಯಿ ಇಳಿದು ಬಾ ||ಪಲ್ಲವಿ||
ಹರನ ಜಡೆಯಿಂದ ಹರಿಯ ಅಡಿಯಿಂದ ಋಶಿಯ ತೊಡೆಯಿಂದ ನುಸುಳಿ ಬಾ;
ದೇವದೇವರನು ತಣಿಸಿ ಬಾ ದಿಗ್ದಿಗಂತದಲಿ ಹಣಿಸಿ ಬಾ ಚರಾಚರಗಳಿಗೆ ಉಣಿಸಿ ಬಾ
ನಿನಗೆ ಪೊಡಮಡುವೆ ನಿನ್ನನುಡುತೊಡುವೆ ಏಕೆ ಎಡೆತಡೆವೆ ಸುರಿದು ಬಾ
ಸ್ವರ್ಗ ತೊರೆದು ಬಾ ಬಯಲ ಜರೆದು ಬಾ ನೆಲದಿ ಹರಿದು
ಬಾ ಬಾರೆ ಬಾ ತಾಯಿ ಇಳಿದು ಬಾ
ದಯೆಯಿರದ ದೀನ ಹರೆಯಳಿದ ಹೀನ ನೀರಿರದ ಮೀನ ಕರೆಕರೆವ ಬಾ .
ಕರು ಕಂಡ ಕರುಳೆ ಮನ ಉಂಡ ಮರುಳೆ ಉದ್ದಂಡ ಅರುಳೆ ಸುಳಿಸುಳಿದು ಬಾ;
ಶಿವಶುಭ್ರ ಕರುಣೆ ಅತಿಕಿಂಚದರುಣೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯವರಣೆ ಇಳಿ ಇಳಿದು ಬಾ
ಸುರ ಸ್ವಪ್ನವಿದ್ದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಬಿದ್ದ ಉದ್ಬುದ್ಧ ಶುದ್ಧ ನೀರೆ!
ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಎದ್ದ ಆಕಾಶದುದ್ದ ಧರೆಗಿಳಿಯಲಿದ್ದ ಧೀರೆ!
ಸಿರಿವಾರಿಜಾತ ವರಪಾರಿಜಾತ ತಾರಾ-ಕುಸುಮದಿಂದೆ
ವೃಂದಾರವಂದ್ಯೆ ಮಂದಾರಗಂಧೆ ನೀನೇ ತಾಯಿ ತಂದೆ
ರಸಪೂರಜನ್ಯೆ ನೀನಲ್ಲ ಅನ್ಯೆ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಕನ್ಯೆ!
ಇಳಿದು ಬಾ ತಾಯಿ ಇಳಿದು ಬಾ
ಬಂದಾರೆ ಬಾರೆ ಒಂದಾರೆ ಸಾರೆ ಕಣ್ಧಾರೆ ತಡೆವರೇನೆ?
ಅವತಾರವೆಂದೆ ಎಂದಾರೆ ತಾಯಿ, ಈ ಅಧಃಪಾತವನ್ನೆ?
ಹರಕೆ ಸಂದಂತೆ ಮಮತೆ ಮಿಂದಂತೆ ತುಂಬಿ ಬಂದಂತೆ
ದುಮ್ ದುಮ್ ಎಂದಂತೆ ದುಡುಕಿ ಬಾ
ನಿನ್ನ ಕಂದನ್ನ ಹುಡುಕಿ ಬಾ
ಹುಡುಕಿ ಬಾ ತಾಯೆ ದುಡುಕಿ ಬಾ
ಹರಣ ಹೊಸದಾಗಿ ಹೊಳೆದು ಬಾ
ಬಾಳುಬೆಳಕಾಗೆ ಬೆಳೆದು ಬಾ
ಕೈ ತೊಳೆದು ಬಾ
ಮೈ ತಳೆದು ಬಾ
ಶಂಭು ಶಿವಹರನ ಚಿತ್ತೆ ಬಾ
ದತ್ತ ನರಹರಿಯ ಮುತ್ತೆ ಬಾ
ಅಂಬಿಕಾತನಯನತ್ತೆ ಬಾ
ಇಳಿದು ಬಾ ತಾಯಿ ಇಳಿದು ಬಾ
ಇಳಿದು ಬಾ ತಾಯಿ ಇಳಿದು ಬಾ
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s